WELKOM BIJ PARIS XV
Acht diëten op een rij:

WEIGHT WATCHERS

Filosofie:
Sociaal afvallen. Regelmatig samenkomen, gewogen worden en met lotgenoten onder leiding van een succesvolle lijner over de vorderingen en tegenvallers praten.

Wel/Niet eten:
Weinig vet. Aan elk voedingsmiddelen met vet worden
punten toegekend. Elke dag is een beperkte hoeveelheid punten toegestaan.

Voordelen:
Motiverend.
Afvallen is psychologisch.
Zoals Paul de Leeuw eens zei:
Lijnen is oorlog met jezelf.

Nadelen:
Prijzig, betuttelend.

ATKINS

Filosofie:
Uitgevonden door Engelse doodgraver, herontdekt door Amerikaanse cardioloog Robert Atkins. Weinig tot geen koolhydraten.
Lichaam schakelt over naar andere stofwisseling.

Wel/Niet eten:
Absoluut geen brood, rijst , aardappelen, bier en snoep.
In het begin voorzichtig met groenten, fruit en wijn.
Gebakken eieren met spek mag, een borrel ook.

Voordelen:
Werkt, zeker in begin, is redelijk makkelijk vol te houden en vermoedelijk niet slecht voor de gezondheid.

Nadelen:
1e week soms last van duizeling.Adem kan naar Aceton gaan ruiken.Geen energie bij sport.

MONTIGNAC:

Filosofie:
Door Fransman Montignac. verzonnen, weinig onderbouwd qua theorie.
Nooit koolhydraten en vet tegelijkertijd eten.

Wel/Niet eten:
Geen witbrood, aardappelen, suiker en snoep.Wijn is goed
Minder streng ten aanzien van koolhydraten.

Voordelen:
Pret dieet; biefstuk met rode wijn en slagroom toe.

Nadelen:
Eerst een boek raadplegen om te weten wat wel en niet bij elkaar mag worden gegeten.

HARVARD

Filosofie:
Lees boek Eat Drink and Be Healthy. The Harvard Medical Schoolguide to Healthy Eating.
Bedacht o.a. door Walter Willert.
Onderscheid tussen goed en slecht vet en goede en slechte koolhydraten.

Wel/Niet eten:
Veel groenten, volkorenbrood en olijfolie. Hoogstens 1x per week rood vlees, boter, witte rijst, aardappelen en zoetigheid.

Voordelen:
Je weet zeker dat de medische stand hier achter staat en je kunt er oud mee worden.

Nadelen:
Het werkt iets minder snel.

SOUTH BEACH

Bedacht door Arthur Agatson (USA)is duidelijk van Atkins afgekeken maar is minder streng.
Als je het volgt kun je je zonder schaamte vertonen aan het strand.

Wel/Niet eten:
Geen Brood, rijst snoep en allerlei andere zaken waar snelle koolhydraten inzitten. Alcohol mag niet!

Voordelen:
In USA is het nu erg populair, dus wie het nu toepast is een voorloper

Nadelen:
Je raakt gewicht kwijt maar de vraag is (net als bij Atkins en Montignac ) of dat vet dan wel water is..

GI

Opgezet door oud directeur Canadese hartstichting op basis van glycemishce index, waarmee de kwaliteit van koolhydraten(de snelheid waarmee ze in het bloed worden opgenomen) worden gemeten.

Wel/Niet eten:
Uitkijken met slecht vet(snacks, vlees, boter, kaas) en slechte koolhydraten zoals wit brood, witte rijst,aardappelen.
Groeten, fruit, peulvruchten en volkorenbrood zijn okay.

Voordelen:
Is wetenschappelijk onderbouwd, valt een leven lang vol te houden en is gezond.

Nadelen:
Je moet de glycemische index begrijpen en toepassen.

OER

Eten zoals de Flintstones, jager-verzamelaars van voor de uitvinding van de landbouw, twaalfduizend jaar geleden.Evolutie gaat langzaam en ons lichaam is nog niet gewend aan de landbouw.

Wel/Niet eten:
Geen gecultiveerde, geraffineerde voedingsmidde-en zoals brood,zuivel,rijst, suiker en aardappelen.
Wel veel vlees en vis-het liefst wild-en daarnaast wortelen, knollen en bessen.

Voordelen:
Je hebt op verjaardagen wel een mooi verhaal..

Nadelen;
Elke dag naar de poelier kan niet iedereen betalen en waar koop je Elanden en wilde zalm?

ORNISH:

Bedacht door Amerikaanse arts Dr Bean Ornisch.Onder de talloze anti-vet dieten een van de meest extreme.
Vrijwel vetloos eten.

Wel/niet eten:
Geen enkel dierlijk product, vlees, boter of kaas.Zoveel mogelijk groeten en fruit.De vezels en het water daarin moeten toch een gevuld gevoel geven.

Voordelen;
Middels al die groenten en fruit krijg je veel vitaminen, mineralen en anti-oxidanten.
Ornish let ook op zaken als stress.

Nadelen:
Na verloop van tijd komen de slablaadjes je neus uit.Ook veel koolhydraten, waarvan sommigen wellicht slecht voor de gezondheid.

Bron; Elsevier no 20 -2004

Het Bretonse stadje Guérande is beroemd om zijn zout. Deze delicatesse, met haar karakteristieke grijze kleur en grove kristallen, wordt nog steeds op een ambachtelijke manier gewonnen uit de duizenden zoutpannen die de streek telt.

Een ‘saline’ of ‘zoutpan’ is gestructureerd als een doolhof.

Het gebied rond het middeleeuwse stadje Guérande is rijk aan moerassen of paludes, vandaar de benaming paludiers voor de zoutpanarbeiders. Lionel Charteau is zo iemand. Hij werkt al zes jaar als paludier en bezit drie salines (zoutpannen), verspreid over drie hectare, goed voor een jaarlijkse oogst van honderd ton.
“De meeste salines in de streek zijn vrij klein, niet meer dan twintig oeillets (rechthoekige bekkens van een saline). Dat is een typisch kenmerk van de streek rond Guérande”, vertelt Charteau. Hier zul je geen grote bedrijven vinden.
Integendeel, al in 1988 werd er een coöperatie opgericht om de belangen van de kleine producenten te verdedigen. In de jaren negentig werd ze Les Salines de Guérande gedoopt. Ze telt al meer dan 170 leden. Die kunnen nu zelf de prijs van hun zout bepalen. ôIets wat vroeger onmogelijk was. Toen werd de verkoopprijs bepaald door de grote producenten en verdelers.”

SNELLE VERDAMPING
Lionel is een gepassioneerd man. Hij ratelt aan één stuk door terwijl hij ons uitlegt hoe de zoutwinning verloopt. Een saline is gestructureerd als een doolhof. De bedoeling van deze constructie is het water een zo lang mogelijk traject te laten doorlopen zodat het zoutgehalte almaar geconcentreerder wordt.
Het systeem werkt als volgt : de saline ligt op een lichte, nauwelijks waarneembare helling. Om een zo snel mogelijke verdamping te garanderen, worden de oeillets bevloeid met een laag water van een halve tot één centimeter.
Omdat de bodem in deze streek voornamelijk uit klei bestaat, trekt het water niet in de bodem maar vloeit het van oeillet tot oeillet. Vooral tijdens de zomermaanden wanneer de zon brandt (het oogstseizoen), verdampt het water sneller dan het kan insijpelen.Het zeewater begint zijn tocht in vergaarbekkens of vasières, waar het twee weken lang wordt opgeslagen. Via een zijkanaal (étier) komt het in deze bekkens terecht. Door de actieve werking van de zon en algen op de bodem van de vrij diepe bekkens wordt het water ontsmet.
In de ‘ladures’ wordt de opbrengst van elke ‘oeillet’ verzameld.

De vergaarbekkens zijn verbonden met de saline door middel van sluizen die afgesloten kunnen worden met houten deksels of bouchons. In deze bouchons zitten gaten van verschillende grootte, zodat het debiet van het water naar wens kan bijgesteld worden.
Via de sluizen sijpelt het water de saline binnen, eerst naar de fards waar het begint op te warmen. Dit bekken is gestructureerd zoals een reeks haarspeldbochten om het water zo lang mogelijk aan opwarming bloot te stellen.

TYPISCHE GRIJZE KLEUR
Na de fards komt het water terecht in de bevoorradingsbekkens (adernes). Deze bevatten net zoveel water als nodig is om de oeillets (bekkens waar de eigenlijke verdamping van het water gebeurt) te bevoorraden voor de volgende 24 uur.
Met andere woorden : het vakmanschap van de paludier bestaat erin om, rekening houdend met temperatuur en wind, zo precies mogelijk in te schatten hoe snel het water in de oeillets zal verdampen. Hij moet er dan voor zorgen dat de adernes precies de juiste hoeveelheid water bevatten om de oeillets opnieuw te bevloeien.
In elke oeillet verhoogt het zoutgehalte van het water tot het verzadigingspunt bereikt is. Dat is het eindpunt van het traject. In deze laatste kristalliseerbekkens (crystallisoirs) zakt het zout naar de bodem en kan het geoogst worden.
Enkele cijfers : aan het begin van het traject bevat het zeewater zo’n 30 gram zout per liter, aan het eind is dat bijna vertienvoudigd tot 280 gram ! Tijdens het oogstseizoen, dat van half-juni tot half-september loopt, wordt het grof zout van de bodem van de kristalliseerbekkens gehaald met een speciale schep of lousse.
Het zout wordt langs de rand van de bekkens opgehoopt om enkele uren uit te lekken. Nadien wordt het binnengebracht bij de coöperatie en in vier categorieën ingedeeld. Het zout wordt gezeefd om kleiklonters te verwijderen, gedroogd en verpakt.
Het wordt niet gewassen, vandaar de kenmerkende lichtgrijze kleur van Guérandezout. Het heeft dan nog steeds een vochtigheidsgraad van drie à vier procent, maar wordt niet behandeld om het klontervrij te maken. Een klein gedeelte van de oogst (15 procent) wordt gemalen, maar het overgrote deel is grof zout.

FIJNE KRISTALLEN
Fleur de sel is een bijzondere soort zout die op een specifieke manier en tijdstip geoogst wordt. Om fleur de sel te kunnen oogsten, moeten de weersomstandigheden precies goed zitten. Het water in de oeillets moet vrij warm worden (38°C) en er moet een briesje opsteken.
Alleen dan ontstaat er een zeer dunne laag zout, zoals een film, op het water. Deze fijne kristallen hebben een heel andere smaak dan grof zout, omdat ze geen klei bevatten maar puur zout zijn. Fleur de sel wordt alleen in de vroege avond tussen 18 en 21 uur geoogst met behulp van een zeef die tussen de bodem van de oeillet en het zout wordt geschoven.
Een precisiewerkje dat opperste concentratie vergt en gewoonlijk aan seizoenarbeiders wordt uitbesteed. Fleur de sel bedraagt slechts vier à zes procent van de totale zoutoogst en is dus erg duur. Dit zout gebruik je dan ook niet om kookwater voor groenten mee te kruiden, maar om gerechten vlak voor het serveren extra smaak te geven.
WINTERSE REINIGING
Eenmaal het seizoen voorbij zit het werk er nog niet op. De paludiers werken het hele jaar door. Enkele maanden voor de oogst, vanaf half-februari, beginnen de paludiers met een grondige reiniging van de zoutpannen, waarbij een deel van het slib verwijderd wordt. Een delicate zaak,want dit slib bevat micro-organismen die de zoutvorming bevorderen. De reiniging duurt tot april, wanneer de oeillets voor het eerst bevloeid worden ter voorbereiding van het oogstseizoen. Na de oogst houden veel paludiers zich bezig met het opleiden van jonge collega’s.”Van de twaalfduizend bruikbare oeillets in Guérande worden er momenteel slechts negenduizend uitgebaat. Dat wil zeggen dat er nog zo’n drieduizend liggen te wachten op nieuwe eigenaars”, aldus Charteau. Hij geeft meteen toe dat de winter een kalme periode is, met weken van drie werkdagen. Maar daar staat tegenover dat het oogstseizoen werkdagen van 14 uur en meer telt. Lionel : Dat komt omdat je als paludier alleen werkt, enkel voor fleur de sel maak ik gebruik van seizoenarbeid.” Maar het is precies deze afwisseling die Charteau zo boeiend vindt aan de job. Dat en het feit dat “je je eigen baas bent.
Bovendien kan ik in de open lucht en in relatieve rust werken (de toeristen niet meegerekend). Je moet wel filosofisch ingesteld zijn”, zegt hij, ook de onzekerheid moet je erbij nemen : je bent totaal afhankelijk van de weersomstandigheden.”
Zoveel werd overigens duidelijk tijdens ons bezoek. Een week voordien had het namelijk hevig geonweerd, waardoor de salines meer dan 30 centimeter onder water stonden en er geen zout kon geoogst worden.

Recepten:

http://www.photos-bretagne.com/

http://www.seldeguerande.com/

Bron: Weekend Knack

Zizi le Bistro
Stationsweg 1
3621LJ Breukelen
Utrecht (NL)
0346 263948

Onze afspraak om te gaan dineren viel in het water door de zeker in Duitsland heftige sneeuwval, tja en daar zit je dan met je goede gedrag en hapjes voor de borrel in de aanslag.
Wij besloten dus om er dan maar samen op uit te trekken en ik herinnerde me een recensie gelezen te hebben van de hand van Ton de Zeeuw over een Bistro in Breukelen en deze wilde ik wel eens proberen, toen ik me dat bedacht zaten we al in de auto op weg naar iets anders en dus eerst weer even huiswaarts voor het adres, van dit heen en weer rijden hebben uiteindelijk geen spijt gekregen!

Zizi le Bistro dus, met als chef-kok Ayt Erdogan. Chef kok Ayt heeft een ruime kookervaring opgedaan in de Nederlanden, Tante Koosje en de rôtisserie van de Mariënhof.Het restaurant, genoemd naar Zizi Jeanmaire is recent heropend (voorheen l’Escargot),heeft een vernieuwd interieur, met een jaren 50-tig look in warme rode tinten en veel oude vinylhoezen en handtekeningen aan de wanden van zangers uit die tijd. Het restaurant bestaat uit twee gedeelten, het eerste, waar je middels een ruime hal binnenkomt beschikt over een grote bar achterin de ruimte en daarvoor staan dan weer de tafeltjes. In het tweede gedeelte, rechtsaf na de ingang, staat rechts van het midden een rôtissoire, die grenst aan de keuken. (Dit is een horizontale franse grill die door zijn constructie ontvet geroosterd vlees levert.)
De tafels zijn mooi gedekt met crèmekleurige tafellopers en een dito groot servet, hotelzilver,plexiglas zeezout- en pepermolentjes. De stoelen -bekleed met rood pluche- zitten prima en de tafels staan ruim genoeg opgesteld.
Bijzonder opvallend vond ik de reuzenplafonnière, gemaakt van roodkoperen pijpen met aan de uiteinden daarvan een lampje met wat blaadjes. Deze lamp kronkelt zich over het hele plafond van deze ruimte.

Er wordt hier buiten een niet al te grote kaart, gepresenteerd in de vorm van een plantenhoes, een 3-gangen weekmenu geserveerd voor 32,50.

Dit laatste sprak ons wel aan. Wij kregen een mandje met nog warme stukjes lekker stokbrood en een ‘Fleurs de Sel’ botertje. Thuis hadden we dus al iets gedronken en daarom kozen we maar direct voor de wijn. Grappig hier is dat er ook wijnen van het fust worden geserveerd per glas (2,95) , halve liter (6,75) of liter (17,50). Hierbij bestaat een keuzemogelijkheid uit wit; Chardonnay, Riesling en voor rood een Merlot, Cabernet Sauvignon en een Montepulciano. Deze laatste kozen wij natuurlijk.
Bij het inschenken van de wijn ging iets mis -het kannetje schonk niet goed, volgens de overigens aardige mevrouw – en de wijn gutste ruimschoots over de tafel. Er kwam er een nieuw kannetje en een schoon waterglas, maar wat ik persoonlijk nou niet prettig vond is dat deze wijnplas niet werd opgeruimd, beetje slordig dit. Dus een en ander maar even gedept met wat kleenexjes dan oogt en eet het toch wat leuker!

In tegenstelling tot T d Z, geen amuses……..wel werd ons voorgerecht gebracht.
Een terrine van Vitello-Tonato met een sjalot mayonaise Een prachtig opgediende plak van de terrine; bestaande uit laagjes van kalfsvlees, tonijn, tomaat en prei met daarbij een flink borrelglaasje met daarin een bosje verse kruiden, waarin onder meer dille en platte peterselie, met daar bovenop een soort paddenstoelen dakje gemaakt van verse pasta, dat dan weer gevuld was met wat gekonfijte stukjes tomaat en hierbij een streep sjalotmayo. Niet alleen erg leuk om te zien, maar ook een bijzonder smakelijke combinatie!
Ook de Montepulciano uit het fust smaakte prima, dus werd er nog een kannetje bijbesteld en ook nog een grote fles Pellegrino.(water)
Wilde eend met een jus van bonenkruid was ons hoofdgerecht en dat die eend ‘wild’ was kan ik beamen, want ik trof er een kogeltje in aan. De overigens niet vette en perfect geroosterde eend werd in plakjes opgediend, met daarbij een in ganzenvet en kruiden gekonfijt eendenpootje. Het kleur- en smaakverschil van het vlees als gevolg van deze verschillende bereidingswijzen is frappant. Hierbij een uitstekende risotto piramide met veel kruiden en daarbij gesmoorde groene koolbladeren, waarover krokant gebakken lange slierten aardappel lagen gedrapeerd. Ook weer erg leuk om te zien dit gerecht.

Na een kleine rookpauze werd het nagerecht gebracht; Een parfait van Amareno kersenijs. Een piramide van een amareno parfait met, meen ik, ras-el-hanout kruiden en daaromheen wat amareno’s en een streep van amareno -jus met daarnaast een soort gekrulde eierkoek. Heel apart dit pittige ijs in combinatie met deze smaakvolle kersen.
Nog 1 espresso voor H. en de rekening volgde op verzoek. Totaal 88,90.

Een kleine opmerking; een leuke bistro met aardig (nog wat onervaren) personeel.Wel moet je bij vertrek -zeker als je een glaasje wijn hebt gedronken- erg oppassen bij het verlaten van het pand, tenzij je levensmoe bent, want dit is mijns inziens een bijzonder gevaarlijke situatie. Het pand ligt nl. pal aan de weg -ook wel de lokale racebaan genoemd- en het trottoir is slechts één stoeptegel breed. So be steady !

Interview met Zizi Jeanmaire

Villa Dilecta

15 Boulevard de Kennedy
85100 Les Sables d’Olonne
Frankrijk
0251238568

Villa Dilecta 20 juli 2004:

Ter afsluiting van ons verblijf ‘zon en zee’ bij Mamy en ter viering van haar verjaardag (81) togen wij en petit comité naar Villa Dilecta ; een restaurant gesitueerd in een prachtige oude villa (1928) die letterlijk en figuurlijk ‘staat’ tussen de afschuwelijke hoogbouw langs de boulevard van Les Sables, een voormalige résidentie van de préfet, om ons aldaar eens heel misdadig,maar wel schuldbewust, te gedragen op eetgebied.
Het is een kleinschalig restaurant met een salon voor een klein gezelschap en daarbij een eetzaaltje.
De binnenkomst en de bevestiging van mijn reservering verliep niet geheel soepeltjes, deels ook mijn eigen schuld, want normaliter sleep ik altijd in mijn speciale rugzakje een kussen mee i.v.m. zitproblemen, zeker bij een lange zit. Dit keer echter had ik daar helemaal niet meer aan gedacht, temeer daar we vooraf een stevige wandeling hadden gemaakt op weg naar dit restaurant. Maar goed ik vroeg dus aan de heer Vallée, die samen met zijn vrouw voor de ontvangst zorgde, of hij wellicht een kussentje ter beschikking kon stellen, omdat één blik op de stoelen in de eetruimte voor mij al voldoende en veelzeggend was.
Op deze vraag werd erg arrogant gereageerd en ik kreeg een uitgemeten verhaal over de perfecte ‘zit’ van zijn prachtige restaurantstoelen… Goed ik ben ook de beroerdste niet, ik houd dan maar mijn mond verder en neem plaats, maar zelfs voor een niet ingewijde is dan al aan mijn houding en gezicht te zien dat dit niet goed gaat komen……..zonder verder commentaar vertrok hij en kwam binnen de korst mogelijke tijd weer terug met een kussen…gelukkig!!

Het interieur geeft je het gevoel dat je in een ruime privé eetkamer zit met daarin een prachtige openhaard partij,een muziekpodium (waar nu ook tafeltjes staan), art deco meubilair en ook een prachtig uitzicht over de zee, dankzij een groot raam en de wat hogere ligging van het restaurant. De tafels zijn prachtig gedekt in okertinten met mooi bestek en glasservies.

Ik zal proberen hetgeen genoten is te beschrijven, maar ik weet al op de voorhand dat ik bij lange na niet in staat zal zijn om dit alles op de juiste wijze weer te geven,het blijft bij een poging daartoe..

Alle gerechten waren totaal anders dan je zou denken bij het lezen van de benaming qua structuur, compositie etc!

Als apéritief namen de dames een Champagne Kir met bramenlikeur en H. gaf de voorkeur aan een Campari Orange, hierbij werden profiteroles aux champignons geserveerd.
De amuses; un pain soufflé huile d’olive, een klein rechthoekig krokant en luchtig hol broodje gevuld met olijfolie;dit broodje ontplofte in de mond en gaf dan de pure olijfolie vrij, Jambon cru, een soesje met chèvre (jonge geitenkaas), en stukjes pâté. Hierbij natuurlijk eigengemaakte broodjes en zoute boter.
Vervolgens een crème de laitue, huître en écume de mer sur un lit de gros sel,
De crème van kropsla werd in een prachtig fijn hoog glas geserveerd en had een mooie amandelgroene kleur. De écume; op een vierkant glazen bord een laagje grof zeezout met een gestoomde oester en daar bovenop een soort opgeklopte melk, erg lekker alleen H. griezelde van de oester.
Wij namen alle drie het menu à 48 Euro.
Voorgerechten;
Escalope de fois gras poëlée royale d’asperges et salpicons Licht gebakken verse ganzenlever met een schuimige saus van asperges en een soort crème van gevogelte, waarin ham, champignons en stukjes truffel.
Lasagne de céleri rave à la chair de tourteau, sauce crustascés. Een lasagne van knolselderij gevuld met het vlees van een grote krabsoort die in de Atlantische zee leeft, ook wel dormeurs genoemd en een saus gebaseerd op schaaldieren. Mamy straalde een en al verrukking uit bij het verorberen van dit gerecht.
Hoofdgerechten;
Agneau de lait, jus infusé à la sauge poêlé , fèves et légumes de printemps au sautoir
Zuiglam met een getrokken saus van gebakken salie en licht gebakken voorjaarsgroenten, en hierbij nog gekonfijte tomaatjes. Onbeschrijfelijk mooi opgediend. Het malse lamsvlees met verse dubbelgedopte tuinboontjes, waarin een niertje was verwerkt bleek uiterst smaakvol; de ‘slachtoffers’ vielen met uitzondering van wat hmmm’s geheel stil.
Blanc de Bar (à la ligne)à la vapeur d’Algues, beurre d’agrumes et Tagliatelles à l’encre de Seiche
Vooraleerst werd de zeebaars in een stoommandje met algen aan tafel getoond ter goedkeuring, deze zag er prachtig uit en na het stoomproces smaakte hij ook met de mousserende boter waarin citrusvruchten waren verwerkt zodat er een heel licht zuurtje bijkwam, wonderwel goed. Bij de tagliatelle kwam een apart kommetje met de inkt en een schenkkannetje waarin een sausje met een licht pittig zeesmaakje. Ondanks de zwarte tanden, die ontstaan bij het nuttigen van de inkt, was dit een bijzonder smaakvol gerecht, mijn woorden schieten hier echt te kort…
Hierna volgde een Déclinaison de Fraises; op 3 verschillende manieren verwerkte aardbeien *mini cornets met aardbeienijs, gestoken in een grote schaal met suiker, *langwerpige glaasjes met daarin -van boven naar beneden-
Een aardbeienmousse, stukjes aardbei in een lichte gelei en 2 licht gegrilde aardbeitjes op een satéstokje completeerden het geheel.
Het kaasplateau; Fromage fermier ; 3 kaasjes waaruit een keuze gemaakt kon worden -ik nam wat van alledrie- een lokale kaas (?), een geitenkaasje met rozemarijn en een soort gepaneerde camembert. Heerlijke ambachtelijke kaasjes.
Nagerechten;
Nougat Glacé , ijs van noga met flinterdunne biscuits, gedrenkt in een likeur, gekonfijte sinaasappel met een grapefuitsaus, Tuiles d’Amandes, flinterdunne huisgemaakte amandel koekjes en Madeleines een cakeje.
Ter afsluiting nog 3 maal espresso;2x Jamaica Blue Mountain en 1 Guatamala Genuine Antigua waarbij dan nog friandises; zoals truffel, chocolade met nootjes, pâte de fruits, caramel au sel de Guérande, en Nougat. Vooral die karamel met zeezout was erg bijzonder en lekker!

Bij bovenstaande gerechten hebben wij een Chablis 2000 , een Saint Emillion Grand Cru 2000 en een Chateldon 1650 gedronken.

Samenvattend; een geweldig diner in een prachtig kader, waarover we alledrie de volgende dag -sur la plage- nog uitgebreid en nagenietend hebben zitten discussiëren.

PIEMONTE

Typical dishes of Piemonte

DIVERS REGIONAAL

ALGEMEEN

WINE AND FOOD

RECEPIES

Piemonte:
MAP

De discussie in de auto met de Italiaanse vrienden neemt langzamerhand bizarre vormen aan. Ze hebben het over de vraag wat belangrijker is ; seks of eten.
Als voorbeeld diende het broodje Positano. Het bij ieder tankstation van de firma Autogrill verkrijgbare, ongedesemde broodje met Parmaham en mozarella, warm tussen het tosti-ijzer vandaan, is inderdaad een verademing vergeleken bij wat de Nederlandse horeca te bieden heeft, niet alleen langs de snelweg.Maar het gaat misschien wat ver om daaruit te concluderen dat…..Hoewel.
Deze vrienden concluderen ook even gemakkelijk dat daar waar niet goddelijk gegeten wordt, geen geluk mogelijk is. Sterker nog, goddelijk eten kan de mens in een euforische staat van geluk doen belanden….
Op een mistige avond zijn we met grote snelheid op weg van Turijn naar een veertig kilometer noordelijk gelegen restaurant. Want niets is de Italiaan en zeker de Piemontees te dol als het om eten gaat, zoveel is inmiddels duidelijk.
Ditmaal wordt het Albergo Ristorante Tre Re aangedaan in het dorpje Castellamonte

Origineel Piemontees gaat het worden en dan is een reservering gezien de veelal tijdrovende bereiding van de gerechten noodzakelijk.

Hanenkammen en halskwabjes:
Het enkele huizen tellende dorp ligt er in de mist volkomen verlaten bij.Tre Re is het enige pand waar licht schijnt.Er worden veel handen geschud met de eigenaar, zijn vrouw, de kok en het bedienend personeel.Dan kan het feest met een Prosecco beginnen.

Lardo d’Arnad het spek van een varken uit de Valle d’Aosta- gemarineerd in houten tonnen- komt op tafel met gekookte kastanjes in honing, gefrituurde courgettebloemen gevuld met kaas, lever van de Chamois geit, zoete uiten, daarna pasta met paddenstoelen.
Als tussengerechtje een kommetje met geblancheerde kardoen** in een romige kaas met truffel.
Voor het hoofdgerecht komt de eigenaar toch nog even bezorgd informeren of we het wel zeker weten. Finanziera* gaat het worden, zeker weten.De tafel wordt langzaam vol gezet met de wonderlijke gerechten; gekookte hanenkammen en halskwabjes van hanen, kalfshersenen, testikels en zwezerik van het kalf in een saus van beenmerg.

*Finanziera:
De meningen over de herkomst van het gerecht zijn verdeeld.Volgens de ene bron dankt het gerecht zijn naam aan de klasse van haute finance in Turijn in het begin van de 19e eeuw.Ze waren de enige die zich dit soort dure gerecht konden veroorloven.
Volgens een andere bron dankt het gerecht zijn naam aan de douaniers die aan de stadspoorten van Turijn belastingen oplegden aan boeren die met hun slachtproducten naar de markt gingen.De douaniers werden daar omgekocht met de minst verhandelbare waren zoals hanenkammen, testikels, zwezerik en niertjes.
Befaamd om zijn finanziera is in Turijn Ristorante de Cambio
dat dagelijks een uitgebreide finanziera op de kaart heeft, de Finanziera Cavour.

Onderstaand gerecht is een van de vele varianten uit de Piemonte:

100 gram kalfsniertjes
100 gram hanenkammen
250 gram zwezerik
200 gram kalfsvlees
50 gram boter
1 eetlepel marsala
1 eetlepel azijn
200 gram paddenstoelen
bloem ,laurierblad en zout en peper

Breng in een ruime pan water de niertjes, hanenkammen en kalfszwezerik aan de kook. Laat 5 minuten koken.Giet dan af.
Snij de niertjes en zwezerik in stukjes. Breng de hanenkammen weer aan de kook, voeg een laurierblad toe en laat 2 uur koken.
Snij het kalfsvlees in stukken, wentel het in de bloem en bak het in de boter.
Voeg niertjes, hanenkam,zwezerik, marsala en azijn toe.Laat alles gaarkoken en voeg op het laatst de paddenstoelen toe.Serveer heet in een vol-au-vent.

Het is even slikken, vooral de hanenkammen en kwabjes zijn een geheel nieuwe sensatie.
Na geglaceerde aardbeien, huisgebakken koekjes en een schaal met Piemonte kazen

ALLE kaas uit de piemonte

Vervolgens komen Grappa en koffie op tafel.Voldaan en licht beneveld snelt het gezelschap door de Noord Italiaanse mistslierten richting Turijn.

Piemonte, de goed bereikbare provincie in het noorden van Italië is wonderlijk genoeg een van de minst toeristische.In het noorden begrensd door de Alpen, in het midden de vlakte van de Po, het zuiden de heuvelige Monferrato, die niet onder doet voor de schoonheid van Toscane.
Piemonte levert ook de meeste producten van hoge kwaliteit. De tientallen traditioneel bereidde kazen uit het Alpengebied of de streek rond Cuneo in het zuiden, de vele topwijnen uit de Langhe en de Monferrato , maar ook de delicate risottorijst.
Deze prachtige producten zijn allemaal te vinden op de zondagsmarkt van Turijn Рdeze markt met een oppervlakte van maar liefst 2 voetbalvelden- wordt gerekend tot een van de grootste van Europa.Deze markt is een belevenis voor de leek en een waar feest voor de culifreak. Wat op de Turijnse markt niet te vinden is wordt in Itali̬ niet geproduceerd.
De belendende winkeltjes zijn allemaal speciaalzaken in specerijen, peulvruchten, olijfolie en wijnen.

Volkskeuken voor rijk en arm:

De keuken van Piemonte is een volkskeuken, met ook voor de kleine beurs een keur aan lekkernijen. Dat kan alleen maar als alles wat het land voortbrengt volledig, tot en met de ‘afvalproducten´te gebruiken.
En dat is wat er op het land nog steeds gebeurt.Zo worden op maandag , de giorno del maiale ( dag van het varken) , bij kleine boeren varkens geslacht en verwerkt zoals dat altijd al gebeurde en niets wordt daarbij onbenut gelaten.Het bloed van het varken wordt verwerkt tot brod en torta di sangre oftewel sanguinaccio.Het bloed wordt daarbij eerst opgevangen in een terracotta pot en met een houten lepel geroerd -om stollen te voorkomen- tot het is afgekoeld.Dan gaat er een derde van het volume aan verse koemelk bij. In een pan worden fijngehakte uien gefruit in olie met boter en laurierblad.De hersenen worden gewassen en gekookt.De klieren en het hoofd gaan door de vleesmolen en worden daarna gebakken.Daarna gaat alles samen in een pot, gekruid met zout, vers gemalen peper en nootmuskaat en in Marsala geweekte rozijnen.Het mengsel wordt dan in schoongemaakte darmen geperst en nogmaals tien minuten gekookt.De Sanguinaccio is dan klaar om in plakken te worden gesneden.Vervolgens worden deze plakken gebakken in boter met ui en prei en worden dan geserveerd met polenta.
Op dinsdag en woensdag zijn deze lekkernijen te koop bij de varkensslager.

Voor de wat moeilijker verwerkbare delen van het varken wordt frito misto gemaakt. In verschillende pannen wordt achtereenvolgens fritura nera (lever) en fritura bianca (longen) gebakken.Het hart wordt in kleine stukjes gesneden en gebakken.De zwezerik wordt in eigeel en broodkruim gewenteld en gebakken.Daarna wordt de keel gekookt in water met azijn en ontbeend, in stukjes gesneden en met eigeel en broodkruim gebakken.De frito misto, in alle mogelijke verschijningsvormen staat op de kaart van de betere restaurants in Piemonte, maar reserveren en van tevoren bestellen is wel een must!

Witte truffels:

Als Piemonte ergens bekend om is, dan is het om de witte truffel, die vrijwel uitsluitend hier gevonden wordt.Vele malen sterker van smaak dan de zwarte en de zomertruffel, maar ook vele malen duurder……Tegen september begint de truffelkoorts die tot en met december aanhoudt. Dan zwerven de tartufai uit, de truffelmannen met hun kenmerkende truffelhonden van het ras

Lagotto Romagnolo. Kleine ijzersterke, poedelachtige hondjes, die al snuffelend als geen andere het witte goud weet te vinden.
In de truffeltijd is het alle zondagen feest in de plaatsen als Alba en Moncalvo, waar de belangrijkste truffelmarkten worden gehouden.Het zijn plekken om een goede slag te slaan en voor een fractie van de gangbare prijzen die in Nederland gehandhaafd worden deze witte truffel in te kopen.Let wel op dat ze supervers moeten zijn -ze moeten tegen de klippen op geuren- en niet zacht zijn!!

Tagliatelle met truffel
4 personen

320 gram tagliatelle
46 gram boter
40 gram gemalen parmezaanse kaas
witte truffel

Kook de tagliatelle in ruim kokend water al dente.Laten uitlekken en meteen weer in de pan doen, Op hoog vuur de boter en geschaafde snippers truffel toevoegen. Bestrooi met Parmezaanse kaas en dien meteen op.

Godendrank met chocola;

Cafe al Bicerin

de oudste en het bekendste café uit 1763 aan de Piazza Consolata, een pleintje dat zich niet makkelijk laat vinden.
Het is niet geheel duidelijk waarom Piemonte, naast alle landelijke heerlijkheden, ook nog eens de chocoladestreek bij uitstek is.Misschien omdat het alom aanwezige fruit veelal met chocolade bewerkt de weg naar de markt vond, hebben plaatselijke chocolademakers ook andere technieken ontwikkeld.
Bestel bij al Bicerin een bicerin -hoe kan het ook anders-, de tradionele warme godendrank die bestaat uit espresso een geheim chocolademengsel en verse room.

**Kardoen

Behalve bij een enkele Turkse groenteboer is kardoen in Nederland vrijwel nergens te koop. In Italië wordt deze groente als een grote lekkernij beschouwd .Hij wordt vaak rauw gegeten, gedoopt in banja cauda, een typische Piemontese saus, maar ook geblancheerd met een kaas- of tomatensaus.De zoete variant, cardo gobbio de Nizza, wordt vrijwel alleen gemaakt door enkele producenten in de buurt van Nizza Monferrato.
(oogstseizoen september/oktober)

Voorvaderlijke kaas:

Maar liefts 35 kaassoorten telt Piemonte, waarvan er acht het keurmerk D.O.P. (denominazione d’origine protetta) dragen.Elk dorp maakt zijn eigen specifieke kaas en zo is een Robbiola uit Mondovi niet te vergelijken met eentje uit Rocaverano.
(breng eens een bezoekje aan Mariolina Taschetti voorvaderlijke kaasboerderij)
Een heel bijzondere kaas die vrijwel nergens meer is te vinden is de Valcasotto.

Van de jonge versie tot de heel oude een bijzondere met niets te vergelijken smaakervaring!
Het op 1000 meter hoogte gelegen Valcasatto is op zichzelf de moeite van een bezoekje waard en is bereikbaar via Mondovi (aan de autostrada van Turijn naar Savona) Dan nog zo’n 50 km zuidwaarts de bergen in.
De kaasmakerij is niet te missen , het is het enige gebouw van omvang in het dorp.

Aanbevolen restaurants in de regio

Restaurants

Het Quartier de l’ile Penotte is een prachtig plekje om te zien, dankzij de originele schelpdecoraties die zijn aangebracht op de huizen.Er komen er ieder jaar meer bij, zelf moet ik dat nog controleren. Maar gelukkig zit een reisje naar deze regionen in de planning!

]

Les Sables d’Olonne een badplaats met allureToen in 1866 ‘le train de plaisir’, de spoorlijn van Parijs naar Les Sables d’Olonne, werd aangelegd, kreeg deze geliefde familiebadplaats met zijn prachtige boulevard en geel zandstrand mondaine trekjes. Dat maakt haar anders dan de andere badplaatsen aan dit deel van de Atlantische kust. Les Sables d’Olonne heeft allure en weet haar gasten in ieder jaargetijde in alle opzichten te behagen. Niet in de laatste plaats door het weer, dat door de uitlopers van de warme golfstroom mediterraan te noemen is.

Net als op Yeu wordt gezegd dat Les Sables d’Olonne bewoond is geweest door bij Poitiers verslagen Saracenen. Zeker is dit echter niet. Wel is zeker dat het vissersdorp La Chaume in de 11e eeuw door Baskische vissers werd gesticht. In de 14e eeuw ontwikkelde La Chaume zich tot een belangrijke havenplaats. Het stadje was toen in handen van de Engelsen, die er het Château des Anglais bouwden. La Chaume is goed bewaard gebleven en nog steeds een toeristische attractie.

Les Sables d’Olonne – niet alleen een lust voor het oog, maar ook tong strelend zeker in het hart van Les Sables d’Olonne – gelegen rond de haven – met zijn kleurrijke gevels heeft een heel eigen sfeer. Les Sables d’Olonne heeft nog steeds een vissersvloot. Er worden vooral tonijn en sardines aan land gebracht. Maar ook andere soorten vis en vooral de fruits de mer zijn terug te vinden op de versmarkt in de schitterende, negentiende eeuwse markthal direct achter de boulevard. Natuurlijk vindt u ze ook terug op de menukaarten van de vele restaurants, die Les Sables d’Olonne rijk is. Dit naast andere streekgerechten en niet te vergeten de fruitige Vendée-wijnen en la Troussepinette, een regionaal aperitief gemaakt van zongerijpt fruit. Kortom, Les Sables d’Olonne biedt niet alleen zon, strand en sportief plezier, maar zeker ook eetplezier

Natuurlijk mag een echt lekker stukje baguette niet ontbreken

Extra informatie (franstalig)

Een van de beste restaurants in Les Sables

Beau Rivage
1 avenue de Lattre de Tassigny
85180 Le Château d’Olonne
Tél :02-51-32-03-01 Fax :02-51-32-46-48
Email :b.rivage@wanadoo.fr
(zondag en maandag gesloten)

Ander gastronomisch restaurant, welke ik tot op heden zelf nog niet heb bezocht is:
Villa Dilecta
15 boulevard Kennedy
85100 Les Sables d’Olonne
Tél :02-51-23-85-68 Fax :02-51-23-89-53
Email :villadilecta@aol.fr
(zondagavond en maandag gesloten)

La Flambée
81 Rue des Halles
85100 Les Sables d’Olonne
Tél :02-51-96-92-35 Fax :02-51-96-92-35
(zondag en maandag gesloten)

Het beste visrestaurant: Uitstekend restaurant met een goede service, zicht op de haven;

La Fleur des Mers

5 quai Guiné
85100 Les Sables d’Olonne
Tél :02-51-95-18-10 Fax : 02-51-96-96-10
Email :lafleurdesmers@wanadoo.fr

De beste crêperie: Gewoon goede crèpes zoals ze moeten zijn, met veel variaties in een eenvoudig restaurantje aan de boulevard, zicht op zee.
Crêperie Maïté
9 promenade Amiral Lafargue
85100 Les Sables d’Olonne
Tél :02-51-32-03-56 Fax :02-51-32-03-56

Wil jezelf op zoek kijk dan op deze site: http://www.lessables.com/

Een kleine foto impressie

in de http://www.kloosterhoeve.nl de Kloosterhoeve
De Lopikerwaard een prachtig natuurgebied

Weer eens terug naar de omgeving van Gouda waar bij beiden in een reeds ver verleden werkzaam zijn geweest, besloten we een nostalgische toer te maken in deze richting en ditmaal zonder werkstress.
Eerst even langs de ANWB voor een goede detailkaart en daarna -en route- via de kleinst ingetekende wegen, vaak ook aangeduid als fietsroutes.http://www.hooiberg.info/regios/zuidholland/lopikerwaard.htm

Puur genieten dat was het zeker, we reden op prachtige kronkelweggetjes langs de Meije en de Meijetuinen http://www.meijetuin.nl/ en konden genieten van mooie ‘weidse’ panorama’s met veel rust en van die -meestal- heerlijke geuren. Een belevenis, zeker omdat het ook prachtig weer was.
Maar bij al dat genieten moet er ook aan de verzorging van de inwendige mens gedacht worden en de keuze was gevallen op de Kloosterhoeve. De geplande route verliep voorspoedig en tegen 12.30 kwamen wij aan in Harmelen, even zoeken, dat wel, want je bent er zo voorbij omdat -hoewel midden in het centrum- deze locatie toch verscholen ligt.

Een ruim beschut terras waar we naar keuze plaats konden nemen onder grote parasols, onze tafel werd gedekt met mooi linnen, grote servetten en tafelzilver, dat zie je niet vaak meer, vind ik wel klasse!
Eerst even iets verfrissends;een bubbelwatertje en een biertje en daarna de kaart bestuderen, hoewel bestuderen…mij sprak het 3 gangen lunch menu wel aan dus dat was snel beklonken en manlief ging ‘ à la carte’.

Broodjes werden gebracht met mijn favoriete boter Beurre Fleur de Sel http://www.ochef.com/134.htm = speciale grasboter gezouten met zout uit de moerassen van http://www.seldeguerande.com/anglais/accueil.htm
Guerande .Deze boter heeft een onvergelijkbare smaak en een viooltjesgeur.
(van de firma Konijn uit Zoetermeer/ groothandel)

Tijd voor de amuses:
Kaasstengels met anijs, eendenlever met pekelvlees en gemarineerd rundvlees op een geroosterd broodje, opgerolde salami gevuld met anijs, chips en truffelaardappel chips, een mousse met o.a. dille, basilicum, kummel en tuinkruiden uit eigen tuin en een luchtige komkommer gelei met garnalen in een borrelglaasje, grote groene olijven gevuld met amandel + kleine zwarte olijfjes.
Brood werd weer aangevuld en een nieuw schaaltje boter daarbij.
Alleen al deze hapjes was puur genieten!

Ondertussen maakten we kennis met de gastvrouw Ilona en prettige
wetenswaardigheden werden uitgewisseld. Ook kreeg ik het prachtige tijdschrift Talkies van haar cadeau.

Wat de wijn betreft kozen we voor iets lichts omdat vlees en vis zouden worden genuttigd en een compromis in deze dus wel wenselijk was. Het werd een licht gekoelde Beaujolais РFleurie, Georges Duboeuf 2002 РRomanch̬re

Op naar het serieuze werk; H: koos voor een crèmesoep van Hollandse tuinbonen en gegrilde hoenderoestertjes (stukjes van de kip) en gebakken gamba’s; deze werd geserveerd in een rond bord met een kuiltje en daarbovenop een dekseltje.
Erg leuk qua presentatie!
Ik mocht ook even proeven en niets dan lof voor dit verfijnde soepje met van die prachtige kleine verse tuinboontjes met hun zo kenmerkende smaak.
S: Een torentje van Parmaham met stukjes asperge en artisjok en een kruiden salade. Verder trof ik er nog (huis)gedroogde tomaat, hazelnoot en basilicumblaadjes in aan. Hierbij een quenelle van gevogelteleverparfait.
Simpelweg gezegd: een traktatie!

De hoofdgerechten: H. Verschillen bereidingen van speenvarken met hete bliksem, bulgour met gemarineerde abrikozen en verse doperwtjes.
4 mooie verschillend gepresenteerde stukjes speenvarken op een groot vierkantbord met een streep hete bliksem.
Ik zag een uiterst tevreden gezicht tegenover mij, dus commentaar is overbodig!
S. Roodbaars met gestoofde tomaat, lamsoren, groentetjes, en kreeftenjus op een bedje van kruidenrisotto.
Het visje had een knapperige velletje en was perfect bereid met kruiden, waardoor het een verrassende ‘bite’ kreeg. De gestoofde tomaat in puree vorm
was zacht van smaak, mede door een vleugje toegevoegde room en lag gedeeltelijk over de vis. Hierbij ook weer in de vorm van een streep de groentetjes in zeer kleine stukjes gesneden en mooi beetgaar en een perfecte risotto. Al met al een tongstrelend gerecht, zelden zo iets lekkers gegeten moet ik zeggen (en dat wil wat zeggen voor een niet echte visliefhebster!)

Nu maakten we ook kennis met de chef-kok Thom-Gabie van Baars; een spontane
enthousiaste jonge kok die -terecht- blij was met onze lovende reacties.

Natuurlijk wilden we nog wel een dessert: H. op verzoek een combinatie met vier bolletjes roomijs van diverse smaken en daarbij vers fruit; zoals schijfjes sinaasappel, frambozen aardbeien en rode bessen.
S. Een à la minute gemaakte schuimige rabarbersoep met een ‘touch’ van crème fraîche op een laagje van rood fruit (aardbeien, frambozen en rode bessen)
en een bolletje kardemonijs.
Deze soep werd aan tafel op het rode fruit en ijs geschonken in net zo’ n bord als bij aanvang van deze maaltijd, maar nu zonder dekseltje.
Een zalig fris nagerecht zeker niet zuur! (ben een rabarbergek)

Een grote- en een kleine espresso moesten dit heerlijke gebeuren afsluiten, maar zonder een sigaartje – panatella’s van Hajenius- kon dat niet natuurlijk
(voordeel van een terras).
Hierbij kregen we nog allerlei friandises, waaronder huisgemaakte bonbons, stukjes boterkoek en natuurlijk de “smoart” (deze kon mij niet bekoren, maar ik houd ook niet van melk).
Nog een rondje koffie van het huis en rond half vier, via gekozen omwegen huiswaarts met een bijzonder tevreden gevoel over hetgeen wij hebben mogen smikkelen.

Nogmaals onze complimenten voor de chef-kok, wij hebben genoten van deze verrassende en buitengewoon smakelijke lunch !

Een 3 daags culinair clubevenement in Luxemburg

http://www.hotelbelvedere.lu/ Hotel Belvédère
4 Route de Diekirch
1-9409 Vianden
Luxembourg
Tel: +352 26874244
http://www.jre.lu/ Jeunes Restaurateurs d’Europe Algemeen

Met 16 equipes uit alle hoeken van Nederland eensgezind genieten van de
geneugtes van het goede leven en de met zorg uitgezette routes in de prachtige omgeving van Vianden- Luxemburg is geloof me, absoluut geen strafonderneming.
Wij toeren deze 3 dagen door het schitterende landschap van Luxemburg op kleine bochtige weggetjes waar we behalve wat motorrijders en nog 2 andere clubs -Jaguar en Donkervoort- verder weinig gemotoriseerd verkeer zien of tegenkomen.
Genieten dus! Per dag leggen we al sturend en/of navigerend aan de hand van goed verzorgde routes (bolletje – pijltje systeem) zo’n 170 km af.

Voor deze gebeurtenis werden we ondergebracht in Hotel Restaurant Belvédère in Vianden waar dan ook geen andere gast meer terecht kon, aangezien er maar 16 kamers beschikbaar zijn in dit goed verzorgde hotel met een uiterst attente en zorgvuldige brigade onder leiding van gastvrouw Marijke Verhagen.
We “ruiken” la vie du Chateau, welke op een steenworp afstand ligt en zelfs vanuit sommige kamers het enige uitzicht en we kunnen ons verdiepen in een gedicht van Victor Hugo, die dit kasteel als inspiratiebron gebruikte.
Het hotel/restaurant is aangesloten bij Jeunes Restaurateurs d’ Europe, een organisatie waarvan de restaurateurs een bovengemiddelde interesse hebben voor culinaire hoogstandjes. In dit geval onder auspiciën van Miquel Petit en zijn team.

Ter bevordering van de kennismaking werd ons door de club een glaasje champagne aangeboden op het terras met een hapje, maar wat dat nou precies was is niet in het geheugen blijven hangen.

Het menu van de eerste avond bestond uit 4 gangen en daarbij hebben wij gekozen voor het wijnarrangement 28,50 pp.

Als amuse een cherry tomaatje met garnaaltjes.
Gaspacho de Andalusie van gekonfijte paprika’s met een spiesje van scampi’s
Hierbij een Pinot blanc; Grand premier cru 2002 van Domiane Vitticole Cep d’Or
Een prachtig uitziend gerecht -de licht schuimende gaspacho wordt aan tafel in het bord, waar het spiesje al overheen ligt, geschept . Een prachtig gerecht vond ik dit heel subtiel van smaak.
Licht gebakken zalm met kappertjes en bieslook
Pinot Noir Luxembourgeois – Domaine Schlink Hoffelt 2002
Leuke touch bij de zalm was deze wijn zeker!.
Een prima stukje vis en de kappertjes maakten het niet té zuur maar aangenaam.
Kippenborst van boerderijkip met een kervelsaus en kalfsjus
Moulin a Vent l’Eolienne 2001
Een mooi en smakelijk stukje kip, maar de saus kwam niet helemaal tot zijn recht de kervel kon ik er niet echt in terugvinden.
Licht gevroren Tiramisu

Het Menu van de tweede dag bestond uit 5 gangen. En ook hier was een wijnarrangement op zich ook een hele mooie samenstelling*, maar ditmaal kozen wij voor een Marlborough Sauvignon Blanc 2002 uit Nieuw Zeeland ( 26,20)
Als amuse ditmaal een vierkant kroketje gevuld met een ragout van champignons en varkenspootjes. Verrassend!

Kalfcarpaccio met tonijnmayonaise, kappertjes en Parmezaanse kaas
Mooie kalfsplakjes waarbij de tonijnmayonaise op een prettige manier licht overheerseerste.
Cappuccino van asperges met gerookte vis en kaviaar van ansjovis
Een schuimige asperge mousse met -dacht ik- stukjes gerookte forel. Het ansjovisje gaf iets explosiefs aan dit gerecht. Heel apart wel!
<b>Asperges met Maggikruid en gekonfijte tomaat</b>
Een plaatje dit gerecht, net zoals alle andere trouwens.Gewoon goed van smaak met hele mooie zachte stukjes pommodori.
Bij dit gerecht dronken wij een glas St Emillon Grand Cru 1999 van Chateau La Fleur Peilhan (5,70 p glas) van het huis SCEV Gonzales Viognet
De lam werd geserveerd met groene asperges, gekonfijte tomaatjes met maggikruid en rondje gevuld met plakjes gebakken aubergines en een puree van cherrytomaatjes. Het vlees en de polenta waren van uitstekende kwaliteit.
Vanille parfait met aardbeien en een coulis van rood fruit, opgesierd met een MX-5 embleem in chocoladepoeder.

*Het aangeboden wijnarrangement bestond uit:
<Pinot Gris Grand premier cru Domaine vitticole cep d’or 2002. Gewurtztraminer Luxembourgeois 2002- Domaine Schlink Hoffelt , Chateau La Fleur Peilhan- Saint Emillion Grand Cru 1999, Moscato d’Asti. ( 32,50)

De laatste avond werd een menu van 6 gangen geserveerd en ook hier kon weer gekozen worden voor een bijpassend wijnarrangement *Wij namen echter een Chardonnay Clarence Hill 2000 -Mc Laren Valley Autralië

Dunne plakjes eendenlever met een verbuiging** van citroen en een karamel van passievruchten **het betreft hier een variatie op het thema citroen; geconfijt, coulis en jam. Uitstekende combinatie.
Rouget met koriander en een saus van citrusvruchten
Mooi stukje vis en erg lekker met deze saus die ook goed combineerde met de kleine artisjokjes.
Langoustines met jonge doperwtjes
2 gepelde langoustines met een soepje van de gepureerde doperwten en doperwtjes. Het soepje vond ik erg lekker, maar de langoustines waren voor mij te floffy als je begrijpt wat ik bedoel….
Spoon Belvedère Meestal niet zo’n liefhebster van dit soort gerechten, maar deze vond ik erg leuk; een laagje basilicum ijs, dan een laagje bloedsinaasappel ijs en daarboven op een laagje campari crumble. Top dit!
Kalfsfilet met een saus van Arabica en een voorjaarsgarnituur:
Ook hier weer een verrassend smaakeffect met deze koffiesaus.
De groentetjes mooi beetgaar maakten het geheel compleet.Hierbij dronken wij een glas rood, helaas kan ik hiervan geen aantekening vinden, ik dacht iets van een Chateau Baccon 1991 .
<kaasassortiment</b> met daarin een mooie natte Roquefort en oude Gruyère Suisse, Comté en een Cahrouce, wel hele kleine stukjes helaas…….voor de echte kaasliefhebster dan……Ook hier een glas rood bij gedronken.
Nougat parfait van pistachenoten en gedroogde vijgen met een coulis van rood fruit en een coulis van mango.
Na elk diner dan nog een café complèt in de lounge,met voor mij meestal een Grappa Schiava.Bij de laatste maaltijd kregen we eenmaal gezeten in de lounge nog een chocolade mousse in een lang borrelglas met lepeltje en eigengemaakte koekjes.Wederom een erg leuke presentatie van dit overheerlijke snoepgoed !

Alleen deze laatste avond was een lange zit ( 5 uur), iets te lang zéker voor degenen die geen zitvlees hebben. Nogmaals de bediening was uitstekend en voorkomend en in het algemeen verliep alles vlekkeloos voor deze groep van 32 personen die allen met vrijwel altijd tevreden gezichten hebben genoten van hetgeen werd voorgeschoteld na een dagje straf toeren.

Prijsindicatie: Menu Belvedère 7 gangen 65 Euro

*Het aangeboden wijnarrangement bestond uit:
Pinot Gris Grand premier cru Domaine vitticole cep d’or 2002. Gewurtztraminer Luxembourgeois 2002- Domaine Schlink Hoffelt , Chateau La Fleur Peilhan- Saint Emillion Grand Cru 1999, Moscato d’Asti. ( 32,50)

De laatste avond werd een menu van 6 gangen geserveerd en ook hier kon weer gekozen worden voor een bijpassend wijnarrangement *Wij namen echter een Chardonnay Clarence Hill 2000 -Mc Laren Valley Autralië

Dunne plakjes eendenlever met een verbuiging** van citroen en een karamel van passievruchten **het betreft hier een variatie op het thema citroen; geconfijt, coulis en jam. Uitstekende combinatie.
Rouget met koriander en een saus van citrusvruchten
Mooi stukje vis en erg lekker met deze saus die ook goed combineerde met de kleine artisjokjes.
Langoustines met jonge doperwtjes
2 gepelde langoustines met een soepje van de gepureerde doperwten en doperwtjes. Het soepje vond ik erg lekker, maar de langoustines waren voor mij te floffy als je begrijpt wat ik bedoel….
Spoon Belvedère Meestal niet zo’n liefhebster van dit soort gerechten, maar deze vond ik erg leuk; een laagje basilicum ijs, dan een laagje bloedsinaasappel ijs en daarboven op een laagje campari crumble. Top dit!
Kalfsfilet met een saus van Arabica en een voorjaarsgarnituur:
Ook hier weer een verrassend smaakeffect met deze koffiesaus.
De groentetjes mooi beetgaar maakten het geheel compleet.Hierbij dronken wij een glas rood, helaas kan ik hiervan geen aantekening vinden, ik dacht iets van een Chateau Baccon 1991 .
kaasassortiment
Met daarin een mooie natte Roquefort en oude Gruyère Suisse, Comté en een Cahrouce, wel hele kleine stukjes helaas…….voor de echte kaasliefhebster dan……Ook hier een glas rood bij gedronken.
Nougat parfait van pistachenoten en gedroogde vijgen met een coulis van rood fruit en een coulis van mango.
Na elk diner dan nog een café complèt in de lounge,met voor mij meestal een Grappa Schiava.Bij de laatste maaltijd kregen we eenmaal gezeten in de lounge nog een chocolade mousse in een lang borrelglas met lepeltje en eigengemaakte koekjes.Wederom een erg leuke presentatie van dit overheerlijke snoepgoed !

Alleen deze laatste avond was een lange zit ( 5 uur), iets te lang zéker voor degenen die geen zitvlees hebben. Nogmaals de bediening was uitstekend en voorkomend en in het algemeen verliep alles vlekkeloos voor deze groep van 32 personen die allen met vrijwel altijd tevreden gezichten hebben genoten van hetgeen werd voorgeschoteld na een dagje straf toeren.

Prijsindicatie: Menu Belvedère 7 gangen 65 Euro